PRAWO ODSZKODOWAŃ I INFORMACJE Z NIM ZWIĄZANE

TROCHĘ PRAWA ZWIĄZANEGO Z ODSZKODOWANIAMI

 

Za następstwo nieszczęśliwego wypadku uważa się nagłe uszkodzenie ciała lub zakłócenie funkcjonowania organizmu, ale uwaga, to ważne -wywołane zewnętrzną przyczyną (czyli nie chorobą ubezpieczonego) i nie powstałe z własnej woli, powodujące stały uszczerbek na zdrowiu lub śmierć.

Wyróżniamy dwa rodzaje roszczeń w jakich zakład ubezpieczeń jest zobowiązany spełnić świadczenia, które związane są z odszkodowaniami za szkody na osobie. Są to roszczenia:

  • osoby, które w wyniku wypadku doznały obrażeń ciała – świadczenia wypłacone poszkodowanemu,
  • śmierć poszkodowanego- świadczenia wypłacane osobom bliskim zmarłego.

W odniesieniu do powyższego roszczenia należy wskazać na istotną zmianę w treści regulacji kodeksowej. Zgodnie bowiem z treścią §4 art.446 K.c., który został dodany przez art.1 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2008 roku (Dz.U.08.116.731) zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 3 sierpnia 2008r. Sąd może także przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Taka zmiana kodeksowa daje zupełnie nowe możliwości w dochodzeniu roszczeń przez najbliższych członków rodziny zmarłego w związku ze śmiercią poszkodowanego.

Kodeksowe pojęcie szkody osobowej swym zakresem obejmuje:

  • uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia (art.444K.c., 447K.c., 449K.c.),
  • następstwo śmierci poszkodowanego art.446K.c,
  • umyślne naruszenie dóbr osobistych 448K.c,
  • zadośćuczynienie pieniężne za szkody niematerialne 445K.c.

Art. 444§1 K.c. informuje poszkodowanego, że ma prawo żądać pokrycia kosztów leczenia.

Mamy prawo do zwrotu poniesionych strat za następujące wydatki:

  • koszty zakupionych leków,
  • koszty związane z dodatkowym odżywianiem w okresie leczenia i rehabilitacji,
  • koszty pobytu w szpitalu i zabiegów rehabilitacyjnych,
  • koszty konsultacji u wybitnych specjalistów,
  • koszty środków opatrunkowych i przyrządów rehabilitacyjnych,
  • koszty związane z dodatkową opieką podczas leczenia,
  • koszty poniesione na zakup sprzętu ortopedycznego i protez,
  • koszty związane z przejazdami osób bliskich w celu odwiedzin w szpitalu,
  • koszty przygotowania do wykonywania innego zawodu.

Przy kosztach leczenia bardzo ważne jest to, że poszkodowany ma prawo żądać ich pokrycia z góry.

 

prawo odszkodowań powypadkowych

ODSZKODOWANIE Z POLICY OC SPRAWCY WYPADKU KOMUNIKACYJNEGO

 

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych jest ubezpieczeniem obowiązkowym znajdującym zastosowanie w sytuacji gdy posiadacz lub kierowca pojazdu wyrządza nim szkodę innym osobom i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa jest za to cywilnie odpowiedzialny. Odszkodowanie, które posiadacz lub kierowca pojazdu jest zobowiązany świadczyć na rzecz poszkodowanego wypłaca zakład ubezpieczeń, z którym sprawca zawarł stosowną umowę ubezpieczenia. Ubezpieczenie to chroni zatem zarówno majątek odpowiedzialnego sprawcy zdarzenia, jak i gwarantuje poszkodowanemu, że zaspokoi on swoje roszczenia. W Polsce, tak jak w większości państw europejskich ubezpieczenie to jest ubezpieczeniem obowiązkowym.

Stosownie do przepisów ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych każdy posiadacz pojazdu mechanicznego zarejestrowanego w Polsce jest obowiązany zawrzeć umowę obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem posiadanego przez niego pojazdu. Ubezpieczenie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych obejmuje zdarzenia powstałe na terytorium Polski. Umowa ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest zawierana na okres 12 miesięcy. Ubezpieczenie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych obejmuje także zdarzenia powstałe na terytorium państw, których Biura Narodowe są sygnatariuszami Porozumienia Wielostronnego (tj. krajów EOG, Andory, Chorwacji i Szwajcarii).

W ubezpieczeniu OC przez ruch pojazdu rozumie się nie tylko poruszanie się pojazdu ale także:

  • wsiadanie i wysiadanie,
  • załadunek i wyładunek,
  • krótkotrwały postój na trasie,
  • garażowanie.

 

ZADOŚĆUCZYNIENIE ZA ŚMIERĆ BLISKIEJ OSOBY

 

Zadośćuczynienie jest świadczeniem jednorazowym i pieniężnym, mającym złagodzić cierpienia fizyczne i psychiczne poszkodowanego. Roszczenie tego typu znajduje szerokie uzasadnienie w przepisie art. 445 §1 K.c. w związku z art. 444 K.c. odszkodowanie w formie zadośćuczynienia realizowane jest przez wypłatę kwoty pieniężnej.

Przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego w każdym indywidualnym przypadku powinny być uwzględnione wszelkie zachodzące okoliczności, mające wpływ na rozmiar doznanej szkody niemajątkowej a zwłaszcza stopień i czas trwania cierpień fizycznych i psychicznych (pobyty w szpitalach, bolesność zabiegów, dokonywane operacje, leczenie sanatoryjne itp.), trwałość skutków wypadku (kalectwo, oszpecenie, bezradność życiowa, poczucie nieprzydatności), prognozy na przyszłość (polepszenie lub pogorszenie się stanu zdrowia), wiek poszkodowanego (zwykle kalectwo dla dziecka jest większą krzywdą), niemożność prowadzenia normalnego życia, w tym zawodowego, uprawiania np. sportów, zawarcia związku małżeńskiego, posiadania dzieci, utratę kontaktów towarzyskich itp.

Czego możemy dochodzić:

  • zaliczka na poczet kosztów leczenia,
  • zwrot udokumentowanych kosztów leczenia, dojazdów, przejazdów na wizyty kontrolne, zabiegi rehabilitacyjne, dojazdy najbliższej rodziny celem odwiedzin, koszty specjalnych diet, odżywek leczniczych, koszty zakupu środków opatrunkowych, ortopedycznych, sprzętu ortopedycznego, odpłatne wizyty lekarskie, koszty pobytu w sanatorium, koszty opieki drugiej osoby – jeśli ta była konieczna,
  • koszty koniecznej zmiany kwalifikacji zawodowych,
  • zwrot utraconych korzyści w związku z przebywaniem w szpitalu, na zwolnieniu lekarskim poszkodowanego lub osób nim się opiekujących,
  • zwrot zniszczonej odzieży w wypadku i innych przedmiotów – rachunki, zniszczone przedmioty, odzież, oświadczenia.

Niezbędne dokumenty dla ubezpieczyciela

Śmierć dziecka:

  • opis zainteresowań,
  • wyniki w nauce,
  • opinia wychowawcy, dyrektora szkoły,
  • wiek,
  • plany na przyszłość,
  • dyplomy, osiągnięcia.

Śmierć rodzica, współmałżonka:

  • opis sytuacji materialnej rodziny za życia i po śmierci współmałżonka,
  • liczba wspólnie wychowywanych dzieci,
  • utrudnienie życia codziennego.

Jeżeli istnieje ryzyko, że poszkodowany umrze przed uzyskaniem odszkodowania, skierujemy pozew do sądu, roszczenie dotyczące zadośćuczynienia przejdzie na spadkobierców.

 

KIEDY W JAKICH PRZYPADKACH NIE MOŻEMY UBIEGAĆ SIĘ O ODSZKODOWANIE

 

W zakres ochronny objętym AC nie wchodzą szkody:

  • spowodowane umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa przez właściciela pojazdu lub osobę, z którą pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym lub za którą ponosi odpowiedzialność,
  • powstałe podczas kierowania pojazdem przez właściciela lub kierowcę, w stanie nietrzeźwości lub wskazującym na spożycie alkoholu albo pod wpływem narkotyków lub innych środków odurzających,
  • powstałe podczas kierowania pojazdem przez właściciela lub kierowcę bez ważnego dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdem.
  • gdy kierowca zbiegł z miejsca zdarzenia,
  • powstałe podczas kierowania pojazdem nie zarejestrowanym lub pojazdem nie posiadającym ważnego badania technicznego,
  • powstałe podczas używania pojazdu jako narzędzia przestępstwa przez właściciela lub inną osobę uprawnioną do korzystania z pojazdu,
  • powstałe wskutek kradzieży albo zabrania pojazdu w celu krótkotrwałego użycia w przypadku gdy po opuszczeniu pojazdu nie dokonano,
  • zabezpieczenia kluczyków lub dokumentów pojazdu z należytą starannością poza pojazdem,
  • zabezpieczenia pojazdu w sposób przewidziany w jego konstrukcji i uruchomienia wszystkich urządzeń zabezpieczających pojazd przed kradzieżą.

Podstawowe roszczenia:

  • odszkodowanie,
  • koszty holowania,
  • koszty parkowania,
  • koszty najmu pojazdu,
  • koszt sporządzenia opinii niezależnego rzeczoznawcy.

 

prawo odszkodowań komunikacyjnych

 

PRZYCZYNIENIA SIĘ DO WYPADKU

 

Art. 362 kodeksu cywilnego, stanowi, że „jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron”.

Jeśli zostaniesz poszkodowany w wypadku komunikacyjnym, ale zostanie stwierdzone, że przyczyniłeś się do powstania szkody albo zwiększania jej rozmiarów, przysługujące ci odszkodowanie może być zmniejszone. Jeżeli poszkodowany przez swoje zachowanie wpłynął na powstanie albo zwiększenie szkody, musi ponieść tego konsekwencje. Towarzystwo może obniżyć należne odszkodowanie z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, jeżeli osoba poszkodowana przyczyniła się do wypadku (na przykład jechała samochodem nocą bez włączonych świateł) albo do zwiększenia szkody (na przykład odmówiła poddania się leczeniu albo niezbędnej operacji). Żeby zachowanie można było uznać za przyczynienie się do szkody, musi być ono obiektywnie niewłaściwe. Nie dotyczy to więc sytuacji, gdy powoduje się szkodę ratując komuś życie. Zachowanie poszkodowanego w wypadku komunikacyjnym ocenia się generalnie na podstawie zasad ruchu drogowego. Towarzystwo nie może jednak obniżyć świadczenia tylko dlatego, że zachowanie poszkodowanego było niewłaściwe. Musi mianowicie wykazać, że między tym zachowaniem a szkodą istnieje związek przyczynowy. Na przykład sam fakt, że pieszy w chwili gdy najechał na niego samochód, był nietrzeźwy, nie oznacza przyczynienia się do szkody. Konieczne jest udowodnienie, że nietrzeźwość miała wpływ na powstanie wypadku lub jego rozmiar.

Obniżenie odszkodowania z powodu przyczynienia się do szkody jest niezależne od winy poszkodowanego. Może więc dotknąć osoby, którym winy nie można przypisać z racji wieku albo stanu psychicznego. Odszkodowanie może więc być niższe, gdy osoba, która na przykład została potrącona przez samochód, zachowała się według obiektywnych kryteriów nieprawidłowo, choć jej działanie nie było zawinione. Nieco inaczej jest w sytuacji, gdy poszkodowany był przewożony (w tym: grzecznościowo) i doszło do zderzenia dwóch pojazdów. Wówczas o przyczynieniu się do wypadku można mówić tylko wtedy, kiedy danej osobie można przypisać winę, czyli wykazać, że powinna ona być świadoma skutków tego, co robi. Jeżeli więc siedemnastolatek pił alkohol z kolegą, po czym wsiadł do prowadzonego przez niego samochodu i doszło do wypadku z winy kierowcy, to pasażer przyczynił się do powstania szkody (czyli też ponosi odpowiedzialność za to, że odniósł obrażenia). Zasady takie stosuje się wyłącznie przy ubezpieczeniach OC (podstawa prawna: art. 362 kodeksu cywilnego). Nie dotyczą one likwidacji szkód z polisy autocasco ani następstw nieszczęśliwych wypadków.

 

REGRES OD KIEROWCY ZWIĄZANY Z ODSZKODOWANIAMI

 

Prawie 70% Polaków nie zdaje sobie sprawy, że siadając za kierownicą cudzego auta powinni upewnić się czy jego właściciel ma polisę OC – wynika z najnowszych badań przeprowadzonych na zlecenie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego*. Tymczasem dane UFG pokazują, że już prawie 1/3 wypadków drogowych powodowana jest przez kierowców nie będących właścicielami auta. I odsetek ten stale rośnie: w ciągu ostatnich 3 lat uległ podwojeniu. Jeżeli kierowca prowadzący pojazd bez OC spowoduje wypadek, musi zwracać odszkodowanie do spółki z właścicielem auta. Przeciętnie jest to 12 tys. zł, ale rekordzista ma do zwrotu ponad 700 tys. zł. Fundusz przypomina, że w powyższej sytuacji ofiary wypadku otrzymują odszkodowanie od UFG, który następnie występuje o solidarny zwrot wypłaconego świadczenia zarówno do kierującego jak i nieubezpieczonego właściciela pojazdu.

W połowie tego roku UFG prowadził łącznie 16,6 tys. spraw – w stosunku do kierowców i nieubezpieczonych posiadaczy pojazdów – o zwrot odszkodowania wypłaconego ofiarom wypadku. Każda z tych osób ma zapłacić przeciętnie po 11,8 tys. zł, czyli ponad dwadzieścia razy więcej niż wynosi średnia składka za komunikacyjne OC w Polsce. Również dla pasażera, brak OC pojazdu którym podróżuje, może mieć znaczenie. Szczególnie gdy auto, motocykl, motorower itp. należy do kogoś z rodziny czy zaprzyjaźnionego – powstają niezręczne sytuacje. Po wypadku takim pojazdem, część poszkodowanych pasażerów – nierzadko za namową kancelarii odszkodowawczych – występuje do Funduszu o odszkodowanie. Zazwyczaj nie zdają sobie sprawy, że po wypłacie im świadczenia, UFG wystąpi do kierowcy i właściciela – czyli wspomnianej bliskiej osoby – o zwrot wypłaconej sumy.

UFG opisuje jeden z przypadków, w którym kobieta przewoziła siostrzeńca własnym autem. Niespodziewanie inny samochód zajechał im drogę. Kobieta chcąc uniknąć zderzenia wjechała w barierki przy drodze. Sprawca nie zatrzymał się. W wyniku wypadku siostrzeniec odniósł dość poważne obrażenia. Okazało się jednak, że ciotka nie miała ważnego OC i młody chłopak wystąpił do UFG o wypłatę odszkodowania (jako pasażer nieubezpieczonego pojazdu). Fundusz wypłacił mu świadczenie, ale następnie – zgodnie z obowiązującym prawem – wystąpił do jego ciotki z regresem tj. roszczeniem o zwrot całej wypłaconej mu sumy.

Przykłady regresów prowadzonych aktualnie przez UFG wobec kierowców, którzy solidarnie z właścicielem pojazdu bez OC, zwracają odszkodowanie za spowodowany wypadek:

  • ponad 20 tys. zł: właściciel auta prosi kolegę by usiadł za kierownicą jego samochodu i odwiózł go do domu. Wypił dwa piwa i nie chce denerwować żony. Podczas jazdy kierujący pojazdem kolega, potrąca kobietę która nagle wtargnęła na przejście dla pieszych. Okazało się, że samochód nie miał obowiązkowego OC. UFG wypłacił odszkodowanie kobiecie, a następnie wystąpił z regresem do kierowcy i nieubezpieczonego właściciela pojazdu o zwrot 20 tys. zł, czyli całego wypłaconego świadczenia,
  • ponad 18 tys. zł: dwóch pijanych mężczyzn jedzie nieoświetlonym i nie ubezpieczonym w zakresie OC motocyklem. W pewnej chwili siedzący z tyłu pasażer proponuje, że on poprowadzi, gdyż jest mniej pijany. Panowie zamieniają się, a chwilę potem dochodzi do wypadku: najeżdża na nich inny motocykl. UFG wypłacił odszkodowanie ofierze wypadku, a następnie wystąpił z regresem do kierowcy i właściciela nieubezpieczonego motocykla o zwrot wypłaconej sumy.

* Badanie zostało przeprowadzone na zlecenie UFG przez GfK Polonia między 4 a 7 października 2012 roku na ogólnopolskiej, reprezentatywnej próbie 1000 osób w wieku powyżej 15 lat. Na pytanie „Czy wsiadając do cudzego samochodu – jako kierowca lub jako pasażer – ma Pan/i świadomość, że należy upewnić się czy jego właściciel ma polisę odpowiedzialności cywilnej OC” : 34% odpowiedziało „tak”, 64% – „nie”, reszta nie miała zdania.

 

 

zgłoś wypadek EuCO